Noas

Eris in Otieri, s'assessore de sa Cultura de sa Comuna, Bruno Farina, at organizadu e presentadu in sa Biblioteca de Santu Frantziscu una cunferèntzia cun Antoni Canalis, segretàriu de su Prèmiu Otieri e Diegu Corràine, diretore de s'Uls de Ogiastra.
Canalis at presentadu s'istòria de su "Otieri", cun totu sos mèritos chi at tentu in 50 annos pro afortire s'amore de sos Sardos pro sa poesia. Ma at finas manifestadu su dispraghere suo contra a su pagu interessu chi mustrat sa "polìtica" pro afortire sa presèntzia e su funtzionamentu de su Prèmiu literàriu prus importante de sa Sardigna.
Corràine at faeddadu de sa continuidade istòrica de su sardu in su millènniu coladu, de sa fortza populare de su Sardu oe, de sas propsetivas de normalidade de sa limba, chi si b'esseret una polìtica linguìstica regionale coerente e efetiva, cun una lege apòsita, diat dèvere èssere a tretu de garantire a beru s'ufitzialidade de sa limba sarda.
Semper Corràine at insìstidu in s'idea chi dae deretu sas amministratziones s'impinnent a dare visibilidade a sa limba sarda in sos cartellos viàrios, in sos fràigos pùblicos, in sa signalètica, in sos macrotopònimos de intrada e de essida dae sa bidda, in sa modulìstica. etc. Custu si podet fàghere dae deretu sena isetare nen permissos nen dinare meda. Sa Lege istatale 482/99 cunsentit sa ufitzialidade de sa imba sarda.
Est craru chi pro un'impreu ufitziale e "normale" de sa limba sarda bi cheret una norma iscrita unìvoca e generale, pro totu sos Sardos. Custa norma iscrita, chi lassat a cadaunu de nois sa possibilidade de pronuntziare su sardu comente li paret, b'est: sa Limba Sarda Comuna, deliberada in forma isperimentale dae sa Regione Sarda su 18-4-2006.
In sa segunda parte de sa relatzione sua, Corràine at illustradu sos critèrios e s'istòria de sa LSC. Sa cosa imprtante e noa a cunfrontu de sos annos colados est chi sas belle 40 pessones chi ant sighidu pro duas oras sa cunferèntzia ant difesu e atzetadu custa proposta de norma iscrita de sa limba, cun su disìgiu chi como si colet a sa pràtica, pro pòdere cunsentire a sa limba de s'afortire in sa sotziedade, comente limba de sa gente manna e mescamente de sos giòvanos e de sos pitzinnos, e  in su territòriu, comente limba pùblica de sas amministratziones, de sos mèdios de comunicatzione, de s'iscola.

[red]